شاخصه های راهبردی حاکم بر منطق عقلانیت در مناظرات رضوی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

مدرس دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده

از ابتدای آفرینش بشری، بحث و گفتگو از کارآمدترین روشها در بیان آراء و اندیشه ها بوده است. این سیر تکوینی برای انتقال آراء و عقاید ادامه داشت تا اینکه در عصر امام رضا(ع) با توجه به اوضاع سیاسی و فرهنگی و ظهور فرقه ها و مذاهب مختلف، رونق یافت و در این میان مأمون با برپایی جلسات بحث و گفتگو بر رونق این گونه محافل افزود. با این توصیفات، با توجه به داده های منابع اسلامی در پی پاسخگویی به این سؤال هستیم که با توجه به علل به وجود آمدن فضای بازِ فرهنگی توسط خلیفه عباسی، امام رضا(ع) چگونه توانست با منطق عقلاتیت در مناظرات طرف مقابل خود را به قبول عقیدۀ درست وا دارد؟ این پژوهش به شیوۀ توصیفی- تحلیلی در پیِ پاسخ بدین پرسش است. نتایج حاصل از پژوهش بیانگرِ آن است که به دلیل بها دادنِ مأمون به صاحبان ارباب ادیان و مذاهب و برقراری نهضت ترجمه و قدرت گیری گروههای عقلگرا فرصت مناسبی به وجود آمد تا امام رضا(ع) با تکیه بر علم لدنیِ خویش، با شاخصه های راهبردی منطق عقلانیت به خوبی افراد مقابل خود را مجاب نموده و آنها را به پذیرش حقیقت وا دارد.

کلیدواژه‌ها