The Two-Way Influence of Belief in the Hereafter and Acts of ʿIbāda on the Islamic Lifestyle From the Perspective of Nahj al-Balāgha

Document Type : Original Article

Authors

1 Professor of History, Department of History, Faculty of Literature and Humanities, Lorestan University, Khoramabad, Iran.

2 M.A. in Arabic Language and Literature, Lorestan University.

10.61186/has.2024.986.1046

Abstract

ʿIbāda (Arabic: عِبادَة) is one of the important topics discussed in Nahj al-Balāgha (Arabic: نَهْج ٱلْبَلَاغَة, lit. means the path of eloquence), which shows how a monotheistic and believer person relates to the afterlife (al-ākhirah, Arabic: الآخِرَة) or resurrection (Arabic: مَعاد, Maʿād). The worship has many constructive effects for the individual and society from Imām ʿAlī’s point of view, and makes people more and more familiar with worship by believing in the Hereafter, the world after death, which is one of the pillars of the belief of Islam along with tawḥīd (Arabic: التَّوْحید) or Monotheism and Nubuwwa (Arabic: النُبُوَّة) or Prophethood, and stimulates the believer’s actions in believer. Paying attention to perform religious worships will make man to be adorned with divine morality and his bodily limbs will obey God’s commands. The influence of belief in Ākhirah (Arabic: الآخِرَة, derived from Akhir which means last, ultimate, end or close that is an Arabic term for “the Hereafter”) on the performance of acts of worships by the believer and the manifestation of a kind of faithful lifestyle has been investigated in this article by using a descriptive-analytical method and referring to the words of ʾAmīr al-Muʾminīn (Arabic: أمیرالمُؤْمنین) in Nahj al-Balāgha. The findings of the research indicate that there is a two-way relationship between worship and belief in the Hereafter, which means that performing acts of worship strengthens the belief in the Hereafter and strives more to achieve a better Hereafter, and on the other hand, belief in the Hereafter makes a person more familiar with worship. The moral consequences and transcendence resulting from performing divine worship have a direct effect on man’s way of looking at God, the world, the afterlife, and the type of his accepted values, and will lead to better thoughts, speeches, and most importantly, good deeds, which will be effective in creating the Islamic lifestyle in society.

Keywords

References

  1. * قرآن کریم، ۱۳۹۳، ترجمۀ علی مشکینی، قم: الهادی.

    1. ابن‌فهد حلى، احمد بن محمد، 1375، آیین بندگی و نیایش (ترجمۀ عده الداعی)، ترجمۀ حسین غفاری ساروی، قم: بنیاد معارف اسلامی.
    2. الهامی‌نیا، علی‌اصغر و غلامعباس طاهرزاده، 1379، اخلاق عبادی، قم: افق فردا.
    3. بحرانی، ابن‌میثم، 1375، ترجمۀ شرح نهج البلاغه، ترجمۀ قربانعلی محمدی‌مقدم و علی‌اصغر نوایی یحیی‌زاده، مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی.
    4. تمیمی آمدی، عبدالواحد بن محمد، 1410، غرر الحکم و درر الکلم، به‌تصحیحِ مهدی رجائی، چ۲، قم: دار الکتاب الاسلامی.
    5. جوادی آملی، عبدالله، 1432، حکمه العبادات، چ۲، بیروت: دار الاسراء للطباعه و النشر.
    6. حر عاملی، محمد بن حسن، 1409، وسائل الشیعه، به‌تصحیحِ مؤسسة آل‌البیت:، قم: مؤسسة آل‌البیت:.
    7. حکیمی، محمدرضا و دیگران، 1380، الحیاه، ترجمۀ احمد آرام، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
    8. دیلمى، حسن بن محمد، 1408، أعلام الدین فی صفات المؤمنین، به‌تصحیحِ مؤسسة آل‌البیت:، قم: مؤسسة آل‌البیت:.
    9. رهبر، محمدتقی، 1383، اخلاق و آداب در حج و زیارت، چ۹، تهران: مشعر.
    10. سیدرضی، محمد‌ بن حسین، 1393، نهج البلاغه، ترجمۀ محمد دشتی، چ۱۸، قم: پیام مقدس.
    11. شریفی، احمدحسین و دیگران، 1391، همیشه بهار: اخلاق و سبک زندگی اسلامی، قم: نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها، دفتر نشر معارف.
    12. طباطبایی، محمدحسین، 1374، تفسیر المیزان، ترجمۀ محمدباقر موسوی همدانی، چ۵، قم: دفتر انتشارات اسلامی جامعۀ مدرسین حوزۀ علمیۀ قم.
    13. مدرسی طباطبایی یزدی، محمدرضا، بی‌تا، شکر (سرود آسمانی)، بی‌جا: بی‌نا.
    14. مرادی کهنگی، فاطمه و دیگران، تابستان1397، «نقش آخرت‌گرایی در رابطه انسان و محیط زیست از دیدگاه نهج البلاغه»، پژوهشنامۀ نهج البلاغه، س6، ش۲۲، ص119 تا 138.
    15. مطهری، مرتضی، 1357، انسان و ایمان، چ۲، قم: صدرا.
    16. ___، 1390، فلسفۀ اخلاق، چ35، تهران: صدرا.
    17. ___، بی‌تا، انسان و سرنوشت، قم: صدرا.
    18. معین‌الاسلام، مریم، تیر1388، «سیرۀ عبادی امیرالمؤمنین علی7»، نامۀ جامعه، س۶، ش58، ص41 تا 48.
    19. مکارم شیرازی، ناصر، 1390، پیام امام امیرالمؤمنین7: شرح تازه و جامعی بر نهج البلاغه، قم: مدرسه الامام علی بن ابی‌طالب7.
    20. ملکی تبریزی، میرزاجواد، 1374، المراقبات، ترجمۀ ابراهیم محدث بندر ریگی، قم: اخلاق.
    21. ناصری جزه، نگار، 1393، «مبانی انسان‌شناسی رفتار سیاسی امام علی7»، کارشناسی ارشد، رشتۀ علوم حدیث (گرایش نهج البلاغه)، دانشگاه قرآن و حدیث.
    22. نوروزی، محمدرضا، 1391، دعا پیوند انسان با خدا، تهران: نباء.
    23. نوری، حسین بن محمدتقی، 1408، مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، به‌تصحیحِ مؤسسة آل‌البیت:، قم: مؤسسة آل‌البیت:.
    24. ورام بن أبی‌فراس، مسعود بن عیسى، 1410، تنبیه الخواطر و نزهه النواظر المعروف بمجموعة ورّام، قم: مکتبه فقیه.
Volume 3, Issue 1 - Serial Number 5
September 2021
Pages 5-31

Files

Share

How to cite

Statistics