The Extent of Imām’s Knowledge From the Perspective of Ibrāhīm Thaqafī in Al-Ghārāt

Document Type : Original Article

Authors

1 Ph.D. Student in the History of Ahl al-Bayt, Higher Education Complex of History and Sīrah and Islamic Civilization, Al-Mustafa International University, Qom, Iran.

2 Department of the History of Ahl al-Bayt, Higher Education Complex of History and Sīrah and Islamic Civilization, Al-Mustafa International University, Qom, Iran.

10.61186/has.2024.1914.1071

Abstract

The discussion and study of the issue of the extent of Imam’s knowledge (Arabic: عِلْم, ʿilm) in shīʿites theological and historical circles has a long history. It is tried in the present article to present some information about this controversial issue. Considering that one of the most common methods of such studies is to refer to old and original sources, the book al-Ghārāt (Arabic: اَلْغَارات) written by Ibrāhīm ibn Muḥammad al-Thaqafī al- Iṣfahānī (d. 283/896-7) has been selected. The historical antiquity of the book, the existence of a connected document, the author’s credibility, and the place where its contents are cited by the authors of the following centuries indicate the high status and importance of this book. The findings of this research indicate that there are about ten aḥādīth (Arabic: أحادیث, singular: ḥadīth, traditions and narrations) that prove “ʿilm al-ghayb” (Arabic: عِلمُ الْغَیْب or occultism) and three ḥadīths that deny it, which, definitely, despite the possibility of combining these ḥadīths, makes it possible and logical to prove this kind of knowledge and in general to prove the “scientific authority” for Ahl al-Bayt (Arabic: أَهْل ٱلْبَیْت). The method of this research will be descriptive-analytical.

Keywords

References

  1. ابن‌ابی‌الحدید، 1404ق، شرح نهج البلاغه، قم: مکتبۀ آیت الله العظمی المرعشی النجفی.
  2. ابن‌الندیم، احمد بن عبدالله، 1931، ذکر خبر اصبهان، تهران: چاپ افست.
  3. ابن‌داوود، 1972، کتاب الرجال، نجف: چاپ محمد صادق آل بحرالعلوم.
  4. ابن‌منظور، محمد، 1415، لسان العرب، بیروت: دار الفکر.
  5. اصفهانی، راغب، 1412، مفردات ألفاظ القرآن، بیروت: دار الشامیۀ.
  6. امینی، عبدالحسین، 1416، الغدیر، قم: مرکز الغدیر.
  7. بخشی، منصوره، 1393، تاریخ‌نگاران امامیه، قم: نشر جامعۀ الزهراء.
  8. ثقفی، محمد بن ابراهیم، 1410، الغارات، قم: دار الکتاب الاسلامی.
  9. جمعی از مولفان، 1393، دانشنامۀ جهان اسلام، تهران: بنیاد دائرة المعارف اسلامی.
  10. جمعی از مولفان، 1399، دائرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران: مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی.
  11. حسن بگی، علی و دیگران، پاییز1398، «کیفیت و کمیت علم امام7 در روایات»، تحقیقات کلامی، س۷، ش26، ص۳۹ تا ۵۶.
  12. حمادی، عبدالرضا، دی1390، «گسترۀ علم امام7 ازمنظر کلینی و صفار»، امامت‌پژوهی، س۱، ش۴، ص۵۷ تا ۷۹.
  13. رفیعی محمدی، ناصر، پاییز و زمستان1393، «علم غیب ائمه:»، مطالعات اهل‌بیت‌شناسی، س۱، ش1، ص۹ تا ۲۰.
  14. سزگین، فؤاد، 1983، تاریخ التراث العربی، ترجمۀ عربیِ محمودفهمی حجازی و دیگران، ریاض: بی‌نا.
  15. سمعانی، عبدالکریم بن محمد، 1382ق، الأنساب، حیدرآباد: مجلس دائرة المعارف العثمانیة.
  16. شوشتری، محمدتقی، 1390، قضاوت‌های امیرالمؤمنین علی7، ترجمۀ سیدعلی‌محمد موسوی جزائری، قم: مؤسسۀ انتشارات اسلامی.
  17. طوسی، محمد بن حسن، 1420، فهرست کتب الشیعه، قم: چاپ عبدالعزیز طباطبایی.
  18. طهرانی، آقابزرگ، 1408، الذریعه إلی تصانیف الشیعه، قم: نشر اسماعیلیان.
  19. عسقلانی، ابن‌حجر، 1971، لسان المیزان، بیروت: چاپ افست.
  20. فاریاب، محمدحسین، اسفند1395، «بررسی دیدگاه متکلمان امامیه دربارۀ گسترۀ علم امام با تکیه بر روایات»، تحقیقات کلامی، س۴، ش15، ص۲۷ تا ۴۴.
  21. فرضی پوریان، محمد، خرداد1398، «شأنی یا فعلیبودن علم امام معصوم7»، کلام اسلامی، س۲۸، ش109، ص۷۷ تا ۹۱.
  22. فیومی، احمد، 1405، مصباح المنیر، قم: دار الهجرۀ.
  23. مازندرانی حائری، محمد بن اسماعیل، 1416، منتهی المقال فی احوال الرجال، قم: مؤسسة آل البیت: لإحیاء التراث.
  24. مجلسی، محمدباقر، 1403، بحار الانوار، بی‌جا: موسسة الوفاء.
  25. ___، 1378، وجیزة فی الرجال، تهران: چاپ محمدکاظم رحمان ستایش.
  26. مراد، یحیی، 1424، عالم الغیب بین الوحی و العقل، بیروت: دار الکتب العلمیۀ.
  27. مظفر، محمد حسین، 1384، علم الإمام، نجف الأشرف: مطبعۀ الحیدریۀ.
  28. منافی، حسین و عزالدین رضانژاد، پاییز1395، «قرآن کریم و مرجعیت علمی اهل‌بیت:»، علوم و معارف قرآن و حدیث، س۳، ش8، ص۷۸ تا ۹۸.
  29. مهدوی، مصلح‌الدین، 1386، اعلام اصفهان، اصفهان: سازمان فرهنگی شهرداری اصفهان.
  30. نجاشی، احمد بن علی، 1407، رجال، قم: چاپ موسی شبیری زنجانی.
  31. نوری، میرزاحسین، بی‌تا، خاتمۀ مستدرک الوسائل، قم: مؤسسۀ آل البیت.
  32. واعظی، حسین، بهار1392، «گستره و چگونگی علم امام ازمنظر کتاب و سنت و عقل»، سفیر نور، س۹، ش25، ص۱۸۵ تا ۲۰۹.
Volume 3, Issue 1 - Serial Number 5
September 2021
Pages 77-96

Files

Share

How to cite

Statistics