An Analysis of the Cultural Methods of Mūsā Ibn Jaʿfar ʿAlayhimā al-Ṣalātu wal-Salām During the Imāmah

Document Type : Original Article

Authors

1 .Saṭḥ (Level) 3 Student of History and Conduct (Sīra) of Ahl al-Bayt, Qurān and ʿItra Special School (Seminary), Khorasan Seminary (Ḥawzah ʿIlmīyah).

2 Researcher of the Islamic Research Foundation of Astane Quds Razavi.

10.61186/has.2024.1995.1075

Abstract

One of the topics of the elders of Islam in the history of Islam was cultural issues and how to deal with cultural contradictions, and especially in the middle of the second century, during the time of Imām Mūsā ibn Jaʿfar ʿalayhimā al-ṣalātu wal-salām, when with the beginning of Graeco-Arabic translation movement, various non-Islamic ideas that were in conflict with Islamic culture entered the Islamic society. In addition to the intellectual distractions, the pressure and repression of the ruling establishment had also made it difficult for Imām Mūsā ibn Jaʿfar ʿalayhimā al-ṣalātu wal-salām. It is necessary to examine the reactions and efforts of the Imām to confront these attacks, since the identity of the Shīʿ was threatened during this period and all the factors were provided for the destruction of Shīʿism. Therefore, the actions of Imām Mūsá al-Kāẓim salāmu llāhi ʿalayhi, who continued the Shīʿ school are important and should be examined. His methods can be expressed in this article by using a descriptive-analytical method and based on library documents, for reforming the society, including the distribution of aḥādīth (Arabic: أحادیث, singular: ḥadīth, traditions and narrations), debates with opponents, correspondence with companions, confronting the excesses of rationalism, training students, and cultural explanation in confronting the politics of deception. The purpose of this article was to find out the reform methods of Imām Mūsā ibn Jaʿfar ʿalayhimā al-ṣalātu wal-salām for the Islamic society and the continuation of Shīʿism life.

Keywords

References

  1. * قرآن کریم.

    1. ابن‌شهرآشوب، ابی‌جعفر محمد بن علی، ۱۴۱۹، مناقب آل ابی‌طالب:، به‌تحقیقِ یوسف البقاعی، چ۳، قم: ذوی القربی.
    2. ابن‌منظور، جمال‌الدین محمد بن مکرم، ۱۴۱۴، لسان العرب، چ۳، بیروت: دار الفکر.
    3. احمدی میانجی، علی، ۱۴۲۶، مکاتیب الأئمة:، قم: دار الحدیث.
    4. ادیب، عادل، ۱۳۷۴، تحلیلی پیشوایان ما، ترجمۀ اسدالله مبشری، چ۱۶، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
    5. اربلی، علی بن عیسی، ۱۳۸۱، کشف الغمه فی معرفة الائمه:، تهران: اسلامیه.
    6. اردبیلی نجفی، احمد بن محمد (مقدس اردبیلی)، ۱۴۱۱، مهج الدعوات و منهج العبادات، قم: تحریر ابوطالب کرمانی.
    7. اردبیلی، محمدعلی، ۱۴۰۳ق،جامع الرواة، قم: مکتبة آیة الله العظمی المرعشی النجفی.
    8. آشوری، داریوش، ۱۳۷۵، تعریف‌ها و مفهوم فرهنگ، تهران: مرکز اسناد فرهنگی آسیا.
    9. البانی، عصری، ۱۳۸۸، الحیاة السیاسیه لامام الکاظم7، قم: المصطفی.
    10. پایگاه اطلاع رسانی مقام معظم رهبری (http://www.leader.ir).
    11. پهلوان، چنگیز، ۱۳۷۸، فرهنگ‌شناسی، تهران: پیام امروز.
    12. جان احمدی، فاطمه، ۱۳۹۲، تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی، قم: نشر معارف.
    13. جباری، محمدرضا، ۱۳۹۲، سیرۀ اخلاقی و سبک زندگی حضرت زهرا3، قم: دفتر نشر معارف.
    14. جمعی از نویسندگان، ۱۳۸۹، فرهنگ‌نامۀ اصول فقه، قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
    15. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، ۱۳۷۴، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن، تهران: مرتضوی.
    16. سامی نشار، علی، ۱۹۷۷، نشأه الفکر الفلسفی فی الاسلام، قاهره: دار المعارف.
    17. صدوق، محمد بن علی، ۱۴۰۴، عیون اخبار الرضا، به‌تحقیقِ الشیخ حسین الاعلمی، بیروت: مؤسسة الاعلمی للمطبوعات.
    18. طبرسی، احمد بن علی، ۱۴۰۳ق، الاحتجاج علی أهل اللجاج، مشهد: نشر مرتضی.
    19. طوسی، محمد بن حسن، ۱۴۰۴، اختیار معرفة الرجال، به‌تصحیحِ میرداماد الاسترآبادی، قم: مؤسسة آل البیت: لاحیاءالتراث.
    20. ___، بی‌تا، تهذیب، قـم: مؤسـسة المعـارف الاسـلامیه.
    21. قرشی، باقرشریف، ۱۴۳۰، موسوعة سیرة اهل البیت الامام موسی بن جعفر7، قم: نشر دار المعروف.
    22. ___، ۱۹۹۳، حیاة الإمام موسی بن جعفر7، بیروت: نشر دار البلاغة.
    23. قمی، شیخ عباس، ۱۳۸۰، الأنوار البهیة، ترجمۀ محمد محمدی اشتهاردی، چ۳، قم: نشر ناصر.
    24. کاظمی، سیدعلی‌اصغر، ۱۳۷۶، بحران نوگرایی و فرهنگ سیاسی در ایران معاصر، تهران: نشر قومس.
    25. کشی، محمد بن عمر بن عبدالعزیز، ۱۳۴۸، رجال الکشی (اختیار معرفة الرجال)، مشهد: دانشگاه مشهد.
    26. کلینی، محمد بن یعقوب، ۱۳۶۲، الکافی، تهران: نشر اسلامیه.
    27. متقی‌زاده، زینب، ۱۳۸۸، جهانیشدن و فرهنگ مهدوی، قم: بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعودf.
    28. مجلسی، محمدباقر، ۱۳۷۸، ایمان و کفر، ترجمۀ عزیزالله عطاردی، تهران: نشر عطارد.
    29. ___، بی‌تا، بنادر البحار، ترجمۀ فیض‌الاسلام، تهران: نشر فقیه.
    30. محمودی بختیاری، علی‌قلی، ۱۳۶۸، زمینۀ فرهنگ و تمدن ایران، چ۴، تهران: نشر پاژنگ.
    31. مصباح یزدی، محمدتقی، ۱۳۸۲، تهاجم فرهنگی، قم: موسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی;.
    32. ___، ۱۳۹۱، جامعه و تاریخ از نگاه قرآن، قم: موسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی;.
    33. مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، از نرم‌افزار مجموعه آثار شهید مطهری.
    34. ___، بی‌تا، سیری در سیرۀ نبوی، تهران: نشر صدرا.
    35. معروف الحسنی، هاشم، ۱۳۷۴، سیری در سیرۀ ائمۀ اثنی‌عشر:، قم: منشورات رضـی.
    36. مفید، محمد بن محمد بن نعمان، ۱۴۱۳، الارشاد، به‌تصحیحِ محمدباقر بهبودی، تهران: نشر اسلامیه.
    37. نباطی بیاضی، زین‌الدین علی بن یونس، ۱۳۸۴ش، الصراط المستقیم، نجف: المکتبة المرتضویة.
    38. نجاشی، احمد بن علی، ۱۴۰۷، رجال النجاشی، قم: جامعۀ مدرسین.
    39. نعمانی، شبلی، ۱۳۸۶، تاریخ علم کلام، ترجمۀ سیدمحمدتقی فخر داعـی، تهـران: نشر اسـاطیر.
    40. نفیسی، علی‌اکبر و محمدعلی فروغی، بی‌تا، فرهنگ نفیسی، تهران: بی‌نا.
    41. هاشمی، ریحانه، زمستان۱۳۸۶، «نقش زن در زمینه‌سازی ظهور»، انتظار، س۶، ش۲۲، ص۱۵۹ تا ۲۰۲.
Volume 3, Issue 1 - Serial Number 5
September 2021
Pages 119-133

Files

Share

How to cite

Statistics